Hoe het is om geen telefoon te hebben

Woensdag ochtend viel mijn telefoon door een ongelukje twee verdiepingen naar beneden op school, kapot dus.. Eerst vond ik het wel naar, maar ik dacht ik kan wel even zonder. In de middag ging huiswerk maken ineens heel goed ( hoe zou dat nou komen…), maar in de avond voelde ik me zo asdfghjkl;. Je kon niemand bereiken, niemand iets vragen over school bijvoorbeeld. Mijn moeder moest mij in de ochtend wakker maken en ik was overal van afhankelijk. De volgende ochtend had ik ineens zeeën van tijd om me klaar te maken, wat wel fijn was. Ik voelde geen drang om op social media te kijken, maar ik vond het gewoon stom dat ik van iedereen afhankelijk was. Ik kon voor mijn gevoel amper iets zelf regelen, stom eigenlijk want 50 jaar geleden was alles zonder telefoon en toen ging alles ook op rolletjes. In de pauze is iedereen bezig met zijn / haar telefoon en ik zat daar maar een beetje proberen te communiceren gewoon als mensen,en dan gaat het je ook opvallen hoe veel mensen telefoon verslaafd zijn, elke kans dat je krijgt, ga je op je telefoon. Als de leraar te laat is, en je mag iets voor jezelf doen zat ik daar m’n huiswerk te maken en iedereen zat op zijn telefoon. Vrijdag aan het einde van de middag heb ik mijn telefoon laten maken, want ik wilde toch bereikbaar zijn en stiekem ben ik blij dat ik hem terug heb, ook ik ben blijkbaar telefoonverslaafd, zoals bijna iedereen van 15 tegenwoordig.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s